Viking Wetenschappen

Achtergrond: De Jomsvikingen leefden op een eiland ten oosten van het huidige Denemarken en waren bekend van wijd en zijd voor hun dapperheid. In ongeveer het jaar 980 probeerden de Jomsvikingen Noorwegen binnen te vallen. Ze werden verslagen in de Slag van Jørundvika door een grote Noorse strijdkracht geleid door de graven Haakon, Eirikr en Sveinn. Zeventig Jomsvikingen werden gevangengenomen door de Noren en vastgebonden in afwachting van hun executie. Wat nu volgt komt uit de Sage van de Jomsvikingen.

Thorkell Leira werd aangeduid om op te treden als de beul van de Jomsvikingen. Drie zwaargewonde mannen werden bevrijd van hun touwen en slaven werden aangeduid om hen te bewaken en takken in hun haar te draaien. Daarna ging Thorkell Leira van start en hakte hun hoofden af. Daarna vroeg hij: 'Denken jullie nu dat ik van kleur veranderd ben wegens deze daad, want velen zeggen dat dit gebeurt als een man drie mannen onthoofdt?'. Graaf Eirikr antwoordde: 'Wij zagen je niet van kleur veranderen, maar toch zie je er helemaal niet meer hetzelfde uit'.

Toen werd een vierde man van zijn touwen bevrijd en een stok werd in zijn haar gedraaid. Hij was zwaargewond. Thorkell zei: 'Wat denk je over je dood?'. De gevangene antwoordde: 'Ik ben perfect tevreden om te sterven. Ik zal hetzelfde lot ondergaan als mijn vader'. Thorkell vroeg wat dat lot was. Hij zei: 'Sla toe; hij stierf'. Dus Thorkell hakte zijn hoofd af.

Toen werd een vijfde naar voren gebracht en Thorkell vroeg hem wat hij dacht van zijn dood. Hij zei: 'Ik zou de wetten van de Jomsvikingen vergeten als ik bang zou zijn van mijn dood of woorden van angst sprak. Niemand kan aan de dood ontsnappen'. Thorkell hakte zijn hoofd af. De Noren besloten toen om dezelfde vraag te stellen aan elk van de gevangen voor hij gedood werd en te zien of deze mannen zo dapper waren als er beweerd werd. Ze dachten dat het voldoende bewijs zou zijn als geen van de Jomsvikingen woorden van angst zou spreken.

Een zesde man werd naar voren gebracht en een stok werd in zijn haar gedraaid. Thorkell stelde hem dezelfde vraag. De man zei dat hij dacht dat het het best was te sterven met een goede reputatie. 'Maar jij, Thorkell, zal met schande leven'. Thorkell hakte zijn hoofd af.

Toen werd de zevende naar voren gebracht en Thorkell ondervroeg hem naar gewoonte. 'Ik ben best tevreden om te sterven. Maar geef me een snelle slag. Ik heb hier een dolk. Wij Jomsvikingen hebben vaak gediscussieerd of een man iets beseft nadat hij zijn hoofd verloren heeft als het snel afgehakt wordt. Laat ons het volgende afspreken, dat ik de dolk zal omhoogsteken als ik iets besef en anders zal hij neervallen.' Thorkell sloeg toe en zijn hoofd vloog eraf en de dolk viel neer.

Het is problematisch om dit wetenschappelijk experiment te herhalen, maar de meeste medische en biologische experts vandaag zijn het erover eens dat als je een man zijn hoofd van zijn lichaam scheidt, hij niet in staat zal zijn een dolk met zijn hand omhoog te steken.